Ongewild verstild
Als het lang genoeg duurt
raak je ongewild
verstild.
Daarin heb ik gebeden,
daarin heb ik gehuild,
vond daarin ook de kracht
die mij in staat stelde
onvoorwaardelijk
dát te doen,
wat van me wordt verwacht.
Ik geef me over
aan de speling van het lot.
Toch bid en hoop ik
op een sprankje geluk,
heel intens,
want ook ík ben een mens.
In die stilte
zal ik luisteren
of ik iemand hoor fluisteren.
De stilte is immers
de stem van God.
Anneke Bakker